LIVRE PREMIER
CHAPITRE 45

An sit de fide summum Pontificum errare non posse in canonizatione sanctorum; et an ex fide sit, canonizatum esse sanctum

Negant Joannes a S. Thoma in 2,2,disp. 9, art.2, Theophilus Raynandus in (ref) aliique plures magni nominis auctores. Affirmant Verricellus in (ref), Ricciolius cit. et alii inferioris notae doctrored.

Prima sententia nititur auctoritate D. Thomae docentis (quodl 9, q7, a16) canonizationem esse quid medium inter res fidei, et particulares : fidem inniti divinis revelationibus factis Apostolis, et Prophetis, et similia; ex quibus concludunt hujs sententiae patroni, infaillibilitatem Pape in canonizatione, et sanctitatem canonizati pertinere ad fidem solum reductive, cum canonizati gloria neque revelata sit, neque in Scripturis aut traditione contineatur : adeoqu negantem non esse formaliter haereticum, sed theologica censura dignum. Concordat textus in (ref) et alibi. Addunt, non posse inter dogmata fidei ab Ecclesia reponi; quae nec implicite, nec virtualiter revelata sunt, uti non est revelata alicujus hominis particularis sanctitas : adhuc tamen cultum canonizao impune negari non posse, sicuti negari nequit hostiae ad venerationem expositae, licet de fide non sit esse consecratam. Item, non omnia, quae a summo Pontifice, afflante Spiritu Sancto, declarata sunt in materia fidei, ita esse fidei articulos, ut licet infallibilia sint, haeresim incurrat, qui eorum aliquid neget, uti constat de propositionibus damnatis; haereticus enim ille est, qui fidem professus pertinacem habet errorem, veritati certae catholicae oppositum. Hinc sicuti eadem propositio in materia dogmatis, aut morum a Pontifice definita non semer est de fide, licet semper sit infaillibilis : ita cum infaillibilitate pontificia componi potest sententia negans, hunc, aut illum canonizatum esse revera sanctum.

Oppositae vero sententiae fundamenta statuunt ejusdem patroni in eo, quod haereticus esset, qui asseret Pontificem errare posse in condendis legibus toti Ecclesiae communibus, cujusmodi esse canonizationem contendunt. Addunt, Pontificem, et Ecclesiam definire posse tamquam fide tenendum, quod ex una praemissa de fide, et ex altera moraliter evidenti infertur : de fide vero esse, salvum fore, qui usque in finem in bono perseveraverit : hanc autem perseverantiam de canonizando moraliter evidentem esse ex processibus; adeoque definiri potuisse, tamquam de fide, illum esse sanctum. Fatentur quidem, non esse objectum fidei, quod saltem implicite non est revelatum, sed delineatas dicunt in sacris Scripturis qualitates salvandorum, et ita Deum implicite revelasse salvandos : quare Pontificem, ajunt, positis diligentiis, et probationibus virtutum, et miraculorum alicujus servi Dei, ex illuminatione Spiritus Sancti infaillibiliter cognoscere illum esse ex iis, quos Deus regnaturos revelavit, ut docet card. de Laurea (ref). Sed cum definitiva sententia de his nondum prodierit, pluresque doctores catholici oppositum sentiant, fatentur non fore haereticum formalem, qui diceret, de fide non esse, Papam in canonizatione esse infallibilem, aut ab eo canonizatum esse sanctum.

Utraque opinio in sua probabilitate relinquenda videtur, donec Sedes Apostolica de hac re judicium proferat. De fide quidem est, colendos esse sanctos corumque reliquias ex decretis conciliorum generalium, definitiva etiam, et infaillibilis est canonizationis sententia, universamque spectat Ecclesiam; praeterea concilium Constantien. damnavit Wicleffi errorem, qui docebat damnatos esse SS. Augustinum, Benedictum et Bernardum; et in bulla canoniz. B. Uldalrici excommunicatio contra regragantes canonizationi imposita est, quae quidem poena haereticorum propria esse videtur. Omnia haec affirmative sententiae favent. Verum ante Sedis Apostolicae judicium non videtur haeresis nota contrariae inurenda sententiae; praesertim cum infaillibilitatis assertores cum praedictis auctoribus de sanctorum, et reliquiarum cultu consentiant, et Papae sententiae obtemperandum fateantur, solum autem negent de fide esse, hunc aut illum esse sanctum, hanc aut illam reliquiam esse colendam : haeresim vero Wicleffi in causas, quas pro errore adducit, refundant, et excommunicatio tandem ob propositiones male sonantes, blasphemas, et similes infligi possit, ut constat ex bulla Unigenitus.

Demum, si non haereticus, saltem gravi censurae gravissimisque poenis obnoxius est, qui asserere audeat, Pontificem in aliqua canonizatione errasse, aut aliquem canonizatum non esse dulia colendum, uti assentiuntur, qui docent, id non esse de fide.

Soutenir le Forum Catholique dans son entretien, c'est possible. Soit à l'aide d'un virement mensuel soit par le biais d'un soutien ponctuel. Rendez-vous sur la page dédiée en cliquant ici. D'avance, merci !