En France : Translation, pas Solennité

Le Forum Catholique

Imprimer le Fil Complet

Alexandre -  2026-06-10 21:57:25

En France : Translation, pas Solennité

Cher Lycobates,

Heureux de vous retrouver ici !

En France, les moines bénédictins qui suivent le calendrier traditionnel ne célèbrent pas la solennité de saint Benoît, mais la Translation de son corps à Fleury-sur-Loire, localité qui prit ensuite le nom du patriarche des Moines d'Occident. Ils emploient donc en partie d'autres textes.

En voici les principaux, tirés des Offices propres de la Province française de la Congrégation de Subiaco (1931) :

Hymne de Pierre le Vénérable, abbé de Cluny († 1156), chantée aux deux vêpres :

Claris conjúbila, Gállia, láudibus,
Lætéris Benedícti Patris óssibus :
Felix, quæ grémio cóndita próprio
Servas membra celébria.

Miris Itália fúlserat áctibus :
Gallos irrádiat córpore mórtuus ;
Signis ad túmulum crébrius émicat,
Illústrans pátriam novam.

Hinc vatum véterum facta resúscitat,
Morti quod líbuit, mórtuus ímperat,
Extínctum própriis óssibus éxcitat :
O quam mira poténtia !

Jam cælo résidens : o Pater óptime,
Divínis fámulos ímbue régulis,
Angústum per iter scándere lárgiens,
Dona regna perénnia.

Cunctórum dóminans omnipoténtia,
Tu, qui sede Poli cónspicis ómnia,
Psalléntum plácide súscipe cántica,
Votis, voce precántia. Amen.

Traduction trouvée sur Internet :
Que ta joie éclate, ô Gaule, en hymnes de louanges,
Réjouis-toi pour les ossements de Benoît ! († 1156)
Heureuse es-tu, car tu gardes en ton sein
Ses membres illustres.

Ses actions admirables brillaient en Italie,
Mort, son corps illumine la Gaule :
Son tombeau brille de nombreux miracles
Pour honorer sa nouvelle Patrie.

Des prophètes anciens, il reproduit les gestes,
Mort, il commande en maître à la mort :
Ses ossements raniment un cadavre,
Admirable puissance !

Père plein de bonté qui résidez au ciel,
Pénétrez vos serviteurs des règles divines,
Accordez-leur de gravir la voie étroite,
Et donnez-leur le royaume éternel.

Dieu tout-puissant qui dominez l'univers,
Vous qui du ciel contemplez toutes choses,
Accueillez avec bonté les cantiques de ceux qui psalmodient,
Par leurs vœux et les prières de leur bouche. Amen.


Et les leçons du second nocturne (la fin va vous faire sursauter, mais que voulez-vous, j'ai un côté provocateur !) :

Lectio v
Cum Gens Longobardórum inter cǽtera sua facínora, post óbitum sancti Patris Benedícti, monastérium, quod in monte Cassíno constrúxerat, deprædáta esset, ibi tamen nec unum tenére pótuit hóminem ; sed implévit Dóminus quod fámulo suo Benedícto, qui hanc eversiónem légitur prædixísse, promíserat. Quod etsi locum ipsum Géntibus tráderet, ánimas custodíret. Fugiéntibus ítaque mónachis, et post hanc eversiónem multis effluéntibus annis, idem locus redáctus ad erémum, qui prius habitátio fúerat hóminum, cœpit esse ferárum.

Lectio vi
Tandem, regnánte super Francos rege CIodovǽo secúndo, Dagobérti fílio, cum venerábilis Abbas Mómmolus monastério Floriacénsi [Fleury] præésset, unum de suis mónachis, nómine Aygúlfum, qui póstea martyr efféctus est, misit ad montem Cassínum (sicut in somnis præmónitus fúerat) ut exínde corpus prædícti patris Benedícti deférret. Tunc præfátus Aygúlfus, mandátum quod accéperat perfícere cúpiens, montem Cassínum expétiit, ubi cum orásset Dóminum, quemdam venerábilem senem repériens, hæc ab eo audívit : Hac instánti nocte solitúdinis ejus locum, quem lúmine claríssimo radiáre conspéxeris, notáre diligénter invígiles : nam ibídem unde tuæ curæ finis imponátur, invénies.

Lectio vii
Nocte ígitur insecúta evígilans Aygúlfus, et locum consíderans, beáti Benedícti sepúlcrum vidit magno lúmine cǽlitus illustrátum : ad quod mane reverénter accédens, quidquid ibídem réperit, in sportélla, quam ad hoc præparáverat, collocávit. Cumque ipse, et ejus sócii veniéntes in pagum Aurelianénsem, in quodam prǽdio Bonódio nómine, consedíssent ; cæcus quidam, qui beátum Benedíctum magnis vócibus invocábat, ut sibi præstáret lúmina quæ negáverat natúra, mox visum recépit.

Lectio viii
Corpus ítaque beatíssimi Benedícti præfáti Mómmolus Abbas, et venerábilis Aygúlfus levántes in Basílica sancti Petri ApóstoIi posuérunt ; quod tamen póstmodum in ecclésia beátæ Vírginis decéntius ornáta, quinta die Decémbris honorífice tumulérunt. Cum enim idem Abbas Mómmolus nocte quadam oráret, súbito lux emíssa de cælo, in modum facis ante frontem ejúsdem ecclésiæ visibíliter sibi appáruit : quæ locum ubi corpus sanctíssimum repóni debéret, manifestíssime denotávit. Transláta sunt étiam ossa beátæ Scholásticæ Virginis soróris ejus, quæ resuscitatióne puéllæ mórtuæ a Benedícti óssibus discréta, Cænómanis [Le Mans, France] illáta fuérunt ; ibíque magnis súmptibus ædificáta est Basílica nobílium Sanctimoniálium, quæ magnis miraculórum insígnibus est illustráta. [Ajout de 1964] Die vero vigésimo quarto mense Octóbri anni millésimi nongentésimi sexagésimi quarti, post consecratiónem Basílicæ Archicœnóbii Cassinénsis peramánter conféctam, Paulus sextus Póntifex Máximus sanctum Benedíctum Abbátem cæléstem apud Deum tótius Európæ principálem Patrónum constítuit et declarávit, cuius memóriam die undécimo mensis iúlii quotánnis celebrándam decrévit.
http://www.leforumcatholique.org/message.php?num=1000357